Saturday, June 8, 2013

Har Jai Chehre Wafa Ka

Dhananjay Parmar
Dhananjay Parmar 
Doob jaye’in gey sitarey aur bikhar jaye gi raat..
Dekhti reh ja’ein gi ankh’ein guzar jaye gi raat.!!
Hi friend’s
This is just poem and shayari,


Zamane wale kabhi bhi apne nahin hote
Har jai chehre wafa ka pekar nahin hote

Jin k pass hoti hain umer bhar ki yadain
Wo log tanhai me bhi tanha nahin hote

Na daikh yon kisi ghareeb ko nech nazroon se
Koi majbori na ho to hath phele nahin jate

Waste daite hain abb Khoda k tujhe
Aur hum se abb jabar sehne nahin hote

Shaid ajj me tere naseeb me hota
Agar tum mere ansaon par hanse nahin hote

Bhool jate hain jo apni mohabbat ko
Ankhon me un k anso nahin hote

Photata hai jin k andar chashma mohabbat ka
Daman un k kabhi mele nahin hote

HUSSNAIN chahte hain jo kisi ko sache dil se
Aik din k wo mehtaj nahin hote


Mehsos hota hai dard dil ka
Yaad karta hon jab tumhen dil me

Karne gea tha tujh se izhar-e-mohabbat
Reh gai dil ki batain mere dil me

Bholana jo chaha har aik ka chehra to
Bus gai sirf teri sorat kahen dil me

Chor dia hai mene abb har aik ko
Basaea tha zamane ko kabhi dil me

Kabhi zarorat parhi to shaid kaam hi aa jae
Tere thane sambhal rakhe hain dil me

Kabhi milen fursaten to loot ana tum
Jaga bacha rakhi hai abb bhi dil me

Na poch yee sun kar takleef hi ho gi
Tere ghamon ko chopa rakha hai dil me

Jo suna hai kia such suna hai?
Bus gae ho tum kisi ghair k dil me

HUSSNAIN zamane ko kahin khabar hi na ho jae
Chopae rakhate hain har khawaish dil me


જુદી જિંદગી છે મિજાજેમિજાજે;
જુદી બંદગી છે નમાજેનમાજે.

છે એક સમંદર, થયું એટલે શું ?
જુદા છે મુસાફર જહાજેજહાજે.

ભલે હોય એક અંતરથી વહેતા,
છે સૂરો જુદેરા રિયાજેરિયાજે.

જુદા અર્થ છે શબ્દના બોલવા પર,
છે શબ્દોય જુદા અવાજેઅવાજે.

જીવન જેમ જુદાં છે કાયામાં જુદી,
છે મૃત્યુય જુદાં જનાજેજનાજે.

હઠી જાય ઘૂંઘટ, ઢળી જાય ઘૂંઘટ,
જુદી પ્રીત જાગે મલાજેમલાજે.

તમે કેમગાફિલહજીયે છો ગાફિલ ?
જુઓ, બદલે દુનિયા તકાજેતકાજે.

Credit : મનુભાઇ ત્રિવેદીગાફિલ


સહેજ મારે તારા જેવું પણ થવું છે
લાવ તારી જીભ મારે બોલવું છે

જેમ તું મારા હાથેથી લખે છે
એમ મારે તારી આંખે વાંચવું છે

આપણે સાથે ઊભાં છીએ ગગનમાં
ધરતી પર આવી અને પણ ચાલવું છે

જે ઘડી મારું ઘડી તારું લાગે
ચિત્ર એવું એક સાચું દોરવું છે

તું નદી ક્યાં, એક પાણીનું ટીપું છે
જેમાં રજકણ થઈને મારે ડૂબવું છે

તું ભીતરમાં છે તો સામે કઈ રીતે છે
આટલું અધ્યાત્મ કેવળ જાણવું છે

Credit : ભરત વિંઝુડા



Dhananjay Parmar
Dhananjay Parmar